Anasayfa / Sizden Gelenler / En Güzel Günlerim (Ayten ÖZGEN)

En Güzel Günlerim (Ayten ÖZGEN)

18 yıl oldu köyümüzden göç edeli, 15 yaşında evlenmiştim çocuk aklımla neden göç ettiğimizi arkadaşlarımdan köyümden neden ayrılmak zorunda kaldığımı anlayamamıştım halbuki köyümüzü o kadar çok seviyordum ki bağında bahçesinde sokaklarında oynamayı eriğin dalında armutun dalında Hoplamaz dedenin ağaçlarını yolmayı Abdullah emminin salatalıklarını yolmayı hala gözümde canlandırıyorum deli dolu bi kızdım atın üstünde koşturmayı bütün gençlere taş çıkarıyordum hele ki ağaçların dalında köyün gençleri bana ıslık çaldığında onlara küfür edip taşlarla kovaladığım günleri hiç unutmuyorum…

 

 

       EN GÜZEL GÜNLER

18 yıl oldu köyümüzden göç edeli, 15 yaşında evlenmiştim çocuk aklımla neden göç ettiğimizi arkadaşlarımdan köyümden neden ayrılmak zorunda kaldığımı anlayamamıştım halbuki köyümüzü o kadar çok seviyordum ki bağında bahçesinde sokaklarında oynamayı eriğin dalında armutun dalında Hoplamaz dedenin ağaçlarını yolmayı Abdullah emminin salatalıklarını yolmayı hala gözümde canlandırıyorum deli dolu bi kızdım atın üstünde koşturmayı bütün gençlere taş çıkarıyordum hele ki ağaçların dalında köyün gençleri bana ıslık çaldığında onlara küfür edip taşlarla kovaladığım günleri hiç unutmuyorum…
Ne vardı bizi şehre göç ettiren sebep yokluktu fakirlikti halbuki ben hep köylü kızı olarak kalmak isterdim şimdi şehirliyim ama içimdeki Kozdere köyünün özlemi hasreti duygusu içimde bambaşkadır yok yok ben şehirli falan değilim ben hala Kozdere köyünün en deli dolu köylü kızı Ayten’iyim şimdi sizlere köyümde hiç unutamadığım anılarımdan birini paylaşmak istiyorum…
Bir gün rüyamda imam pınarının oradan su çıktığını gördüm ertesi gün bu benim kafama iyice takıldı ve kazma küreği aldığım gibi doru imam pınarının oraya doğru yol aldım başladım kazmaya köyün halkı beni görünce bu kız delirdi falan demeye başladılar akşama doru gene kazarken buz gibi suyu sonunda bulmuştum öle sevindim ki mutluluktan havaya uçacaktım nerdeyse sonra koşarak eve babamı abimi çağırdım köy halkı da su çıktığını görünce adeta şaşırmıştı.Sonra suyu hortumla kapının önüne çektik yanı sırada güzelde bir pınar yaptık o günden sonra her sabah kalkıp o suyun sesiyle uyanıp elimi yüzümü yıkadığımda kendimle hep gurur duydum yakın komşularda bu pınardan yararlanmaya başladılar pınarı bulduğumda 13 yaşındaydım şunu unutmayın ki insan eğer bir işi aklına koyarsa yapamayacağı şey yoktur benim okuma yazmam yoktu kendi çabamla gayretimle kendime olan güvenimle bir şeyleri başardım okumayı yazmayı öğrendim diploma aldım hatta çalıştığım şirkette onca kişinin arasından sınavlarda yapabildiğim gayreti gösterip 3.cü olup ahçılık diplomasını kazandım her neyse köyüme gitmeyeli 16 sene olmuştu 2007 yılında köyümüzün derneği yayla şenliği düzenlenmişti bu benim için inanın büyük bir sürpriz olmuştu köyüme gideceğim günü 4 gözle bekleyip heyecanlanıyordum sonunda doğduğum topraklarıma kavuşuyordum köyümüze gitme günü geldiğinde herşeyimi hazırlamıştım araba yol alıp köyümüze vardığında Mezar Altı’nın yokuşu çıktığı anda gözlerimden yaşlar süzülmeye başlamıştı bu yaşlar üzüntüden mi sevinçten mi bilmiyordum çünkü köyümüz o kadar değişmiş ki kimin nerde olduğunu bir an bilemez olmuştum otobüsten indiğimde herkes birbirine sarılıyor koyunun kuzuya karışması gibi bende o anda küçük alinin Melek’le Sati’ye sarılmışım öle şoktaydım ki ne yaptığımı bilemez olmuştum köyümün kokusunu havasını içime çektikçe duygularım kabarıyordu sora babamın elini öpüp kendi evimize doru yol aldık evimizi gördüğümde içim cız etmişti harap bitap olmuş bi tarafı yıkılmıştı evimizin… Hele birde evimizde canım anamı**MEKANI CENNET OLSUN**görmeyince içim parçalanmıştı o anda gelinimiz Navruz’u da yanıma alıp en sevdiğim türkülerden birini söylemeye başladım…
**rengi viran olmuş köyümün
Yıkık dökük kalmış evimiz
Anam ölmüş babam kalmış yanlız
Bura bizim eve benzemiyor
Gelelede bacım gelele**
Ağlasam mı gülsem mi bende napacağı mı şaşırmıştım bizi buralara kadar getiren elinden gelen her şeyleri yapan Dernek Yönetim üyelerine canı gönülden çok teşekkür ediyorum. Özellikle**SALİH ÖZEREN** kardeşime yaptığı çabalar ve gayretler yüzünden teşekkürümü sunarım bende sizlere elimden gelen her şeyi yapmaya hazırım bizler yardım ettikçe köyümüz derneğimiz daha da güçlenecek ben bir bayan olarak buradan Kozdere köyünün tüm bayanlarına sesleniyorum bizlerde elimizden gelen her şeyi yapalım ki birlik beraberliğimiz hiç bozulmasın….

ALLAH MUHAMMED ALİ KÖYÜMÜZN TÜRBELERİNDEN GÖYNEKSİZ DEDE,ABAZA DEDE,EVKONAN DEDE,ÇALDEDE VE SAYAMADIĞIMIZ TÜRBELERİMİZİN HEPSİ YARDIMCIMIZ OLSUN
SAYGILARIMLA…

Derneğinizin Ahçısı
AYTEN ÖZGEN
20.09.2008

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

x

Check Also

KÖYÜMÜZÜN GELİŞMESİ İÇİN (SALİH ÖZEREN)

Köy demek doğup büyüdüğün, çocukluk yıllarının geçtiği, kişiliklerimizin gelişmesinde çok derin izler bırakarak hayalimizde devamlı ...

Tüm düğün ve etkinlikleri bir arada görmek için tıklayın...DÜĞÜN TAKVİMİ
+ +